ଆହେ ମୋର କଳ-ବାସୀ ଦନ୍ତଯୁଗଳ
ଅକାଳେ ହାରିଲ ଜୀବ ଜଳି ତିଳ ତିଳ ।
ବାଲ୍ଯରୁ ମୋ ପାଚନ, ସ୍ବାଦର କଳନା
ଅସୁମାରୀ ପୁଲକର ଅଶେଷ ତୁଳନା ।
ଚର୍ବଣ କଲ କେତେ ଶକ୍ତ ଆହାର
ସ୍ବାଦ ପୁଣି ମଧୁଭରା, ତିକ୍ତ କାହାର ।
କର୍ମ-ପ୍ରବଣ ବୀର ପାଟିର ସୈନିକ
କ୍ଷତାଘାତ ଯନ୍ତ୍ରଣା ସହିଲ ଦୈନିକ ।
ରୁଗ୍ଣ ଶରୀର ହେଲା ଭଗ୍ନାବଶେଷ
ଅତୀତର ଶିରୀ ଝୁରି ହେଲା ଅବଶୋଷ ।
ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର ଥିଲା କପାଳ-ଲିଖନ
ଉତ୍ପାଟନର ପୀଡା ନେଲା ଶେଷେ ପ୍ରାଣ ।
ମୃତ୍ଯୁ ନୁହଁଇ ଏହା ହତ୍ଯା କେବଳ
ଅବହେଳା, ଅନାଦର ସମ୍ଭୂତ ଫଳ ।
ଯୁଗେଯୁଗେ ଏହି ନୀତି ରହିଛି ପ୍ରଚଳ
ମାନିନିଏ ଦୁର୍ବଳ ସବଳ କବଳ ।
ଅନୁଭବେ ଶତକ୍ଷୋଭ ଶତ ପ୍ରତିଘାତ
ସ୍ବୀକାର ସକଳ ଦୋଷ, ଘେନ ପ୍ରଣିପାତ ।
ଆହେ ମୋର କଳ-ବାସୀ ଦନ୍ତଯୁଗଳ
ଅକାଳେ ହାରିଲ ଜୀବ ଜଳି ତିଳ ତିଳ
****
Manoranjan Mishra 