ପଖାଳ ପ୍ରୀତି

ପଞ୍ଚ ତାରକା ହୋଟେଲରେ ଏବେ ନିଦାଘର ମେନୁ ପଖାଳ, ଶାଗ
                       କଂଚା ପିଆଜ ମରିଚ ପାଗ
                                ମାଗ ନ ମାଗ
ପଖାଳ ଭାତର ଗୁଣ ସମାହାର ବିଦେଶୀ କାନରେ କହନ୍ତି ଆଗ II

ଆଭିଜାତ୍ୟର ସୋପାନରେ ଦେଖ ପଖାଳ ଯାଉଛି ଆଗକୁ ଚଢି
                      ଆଧିପତ୍ୟ ତା ଉଠଇ ଗଢି
                               ଯାଉ ସେ ବଢ଼ି
ପାଶୋରି ଯାଆନ୍ତୁ ଚାଓମିନ ଲୋକେ, ଖେଦି ଯାଉ ଆମ ପଖାଳ ବଡ଼ି II

ସଞ୍ଚିତ ଅବା ପଖାଳ ଭିତରେ ଓଡ଼ିଆ ଜାତିର ଅତୀତ ଟେକ
                     ଅନ୍ତରେ କେତେ ଭକତି ଦେଖ
                               ନଥାଉ ଭେକ
ପଖାଳର ବାନା ଉଡାଇ ଉଡାଇ ସକଳ ଓଡିଶା ହେଲାଣି ଏକ II

ପଖାଳର କର ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାର ଡାକ କିଟି ପାଟି ପଖାଳ କରି
                     ପିଅବି ତୋରାଣୀ ପରାଣ ଭରି
                                ନହେଉ ସରି
ଦେଶ ବିଦେଶର ରେସିପି ଆଗରେ ମଳିନ ନପଡୁ ପଖାଳ ଶିରୀ II

ହେଲେ ରହ କ୍ଷଣେ ଉତ୍କଳ ବାସୀ ପଖାଳ ଗାଥାରେ ଯାଅନା ଭାସି
                     ଚିନ୍ତନ କର ଘଡ଼ିଏ ବସି
                                କୁହ ଭରସି
ସତେକି ପଖାଳ ଅତୀତର ଟେକ, ଆମ ଗଉରବ ସବୁରି ଖୁସି ?

ଶୋଷଣ କଷଣ ମରୁଡି ମରଣ ଓଡ଼ିଆର ଥିଲା କପାଳ ଲେଖା
                      ସୁଷମ ଖାଇବା ଥିଲା ଅଦେଖା
                                ପଖାଳ ଯୋଖା
ପେଟ ଭରୁଥିଲା ଭାତ ଆଉ ପାଣି ଶାଗ ତରକାରି କେବଳ ଚଖା II

ଭୁଞ୍ଜନ କର ବିଳାସେ ପଖାଳ ଆମୋଦରେ କର ପଖାଳ ପାଟି
                      ନଥାଉ ଗରିବୀ ନାଚାର ଭୀତି
                                ଓଡ଼ିଆ ଜାତି
ପଖାଳେ ନଖୋଜ ଅତୀତର ମାନ ଶୁଭିବ କେବଳ କରୁଣ ଗୀତି II

****

Author: Manoranjan Mishra

Interested in creative expressions. View all posts by Manoranjan Mishra