ଅଦ୍ଭୁତ ବ୍ୟଞ୍ଜନ

ସଞ୍ଜ ସକାଳେ ଭୁଞ୍ଜେ କଟକ, ଆଳୁଦମ୍ ଦହିବରା
ବର୍ଷ ତମାମ ସୁଆଦେ ହର୍ଷ, ବର୍ଷା ହେଉ ବା ଖରା
ଅଦ୍ଭୁତ ବ୍ୟଞ୍ଜନ
ସ୍ବାଦ ଗ୍ରନ୍ଥିର ମୃଦୁ ମନ୍ଥନ ତୋଳୁଥାଏ ଗୁଞ୍ଜନ ।।

ଶ୍ରାନ୍ତ ଶ୍ରମିକ ଭ୍ରାନ୍ତ ପ୍ରେମିକ କ୍ଳାନ୍ତ ଧନିକ କେହୁ
ଶାନ୍ତ ସରଳ ସନ୍ଥ ଚପଳ ବଳୁଆ ହଳୁଆ ହେଉ
ଅଦ୍ଭୁତ ବ୍ୟଞ୍ଜନ
ସକଳ ଆତ୍ମା ତା ପାଇଁ ସମାନ ଅକପଟ ବନ୍ଧନ ।।

ସଦ୍ୟ ବରାର ଶୁଷ୍କ ଉଦରେ ଭେଦି ଭେଦି ଯାଏ ଦହି
ଆଦ୍ୟ ଶ୍ରାବଣେ ଫୁଲି ଫୁଲି ଉଠେ ଯେପରି ଆର୍ଦ୍ର ମହୀ
ଅଦ୍ଭୁତ ବ୍ୟଞ୍ଜନ
ଆଳୁଦମ୍ ସହ ଯୁଗଳ ପୁଷ୍ଟି ସ୍ବାଦ କରେ ବର୍ଦ୍ଧନ ।।

ବନ୍ଧୁତା ଡୋର ଶକ୍ତ ବିଭୋର ହାତେ ଧରିଥିଲେ ଠୋଲା
ଉତ୍ସବ ସେ ତ ପ୍ରତିଟି ଦିନର ଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟ ଖୋଲା
ଅଦ୍ଭୁତ ବ୍ୟଞ୍ଜନ
ରେସ୍ତୋରାଁ ନୁହେଁ, ରାସ୍ତା କଡରେ ଲଭେ ଶତ ସମ୍ମାନ ।।

ତୁଣ୍ଡେ ବାଜିଲେ ଗୁଣ୍ଡ ମସଲା ସ୍ବାଦ ହୁଏ ଦୁଇଗୁଣ
ଢୋକେ ଦହି ପାଣି ଅମୃତ ପରି ରେସିପିରେ ନାହିଁ ଖୁଣ
ଅଦ୍ଭୁତ ବ୍ୟଞ୍ଜନ
ଉନ୍ନତ ଏକ ଶିଳ୍ପ ଆମର, କରେ ତାର ବନ୍ଦନ ।।


ଧନ୍ୟ

ନତ ମସ୍ତକେ କହୁଛୁ ଧନ୍ୟ ଅକପଟ ତୁମ ଉଦାର ନୀତି
ଆଉ ନାହିଁ ଆମ ମନରେ ଭୀତି
ମାନବ ଜାତି !
ଆଜି ତୁମେ ଲାଗ ବଡ ଆପଣାର କୁକୁର ପିଢିର ପରମ ସାଥି ।

ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଅବା ବୁଲା କୁକୁରର କି ଥିଲା ସମାଜେ ବିଗତ କାଳେ?
ଘୁରି ବୁଲୁଥିଲୁ ଭୋକ ବିକଳେ
ଆଦର ଛଳେ
ସମୀପେ ଡକାଇ ଦେଇଛ ଗୋଇଠା, ଦୟା ପାଇ କେବେ ନଡୁଆ ଫାଳେ ।

ହେଲେ ବଦଳିଛି ଭାଗ୍ୟ ଆମର ନାହିଁ ହୀନିମାନୀ ପୁରୁଣା ଦିନ
ଗଳି ପିଛା ରହୁ ବହୁ ଡଜନ
ଆମ ଜୀବନ
ତୁମ ସହଯୋଗେ ବିତୁଛି ଆରାମେ, ଆମ ଅଧିକାର ତୁମ ସମାନ ।

ଗଳି ରାସ୍ତାର ଦୁଇଧାରେ ତୁମେ ଠୁଳାଅ ମଇଳା, ଆହାର ବାସି
ସତେ କି ଭୋଜନ ଦିଅ ପରଶି
ଖାଉ ଭରସି
ସାଦର ଉଦର ତେଜ ଦିଏ ଭରି ଭୁକି ଭୁକି ଆମେ ବିତରୁ ଖୁସି ।

ଛାଡ ଅଭିଯୋଗ, କୋଳାହଳ ଆମ ନଲାଗିବ ଆଉ ଶୃତିରେ କଟୁ
ସଭିଏଁ ଲଢେଇ ରମଣେ ପଟୁ
ସଡକେ ଖଟୁ
ସ୍ନେହ କାଙ୍ଗାଳ ପ୍ରଜାତି ଆମର ଲଘୁ-ପ୍ରଲୋଭନେ ପାଦକୁ ଚାଟୁ ।

କେବେ ନେଲେ କିଏ ସରାଗେ କୋଳେଇ ଗାଲେ ଲେପିଦେଉ ନାଳୁଆ ବୋକ
ନଥାଉ ପାଳିତ କୁକୁର ଭେକ
ଦରଦ ଦେଖ
ବଦଳରେ ଛାଡ ଅହେତୁକ ଭୟ ମାଡିଯିବ ନାହିଁ ରୋଗ ଅନେକ ।

ନିନ୍ଦୁକ କହେ ରାତି ଅନ୍ଧାରେ କାମୁଡି ଗୋଡାଉ ଦେଖିଲେ କାରେ
ନିଦ ଭାଜିଯାଏ ଆମ ଭୁକାରେ
ଭାବିଲ ଥରେ
ତୁମେ ନିରାପଦ ଆମ ପହରାରେ ପ୍ରବେଶ ନିଷେଧ ଅନଧିକାରେ ।

କାନୁନ୍ ବହିରେ, କୋଟ୍ କଚେରୀରେ ଆମ ଅଧିକାର ଲିଖିତ ଆଜି
ତୁମ ବଡପଣ ଗଲାଣି ଭାଜି
ଗରବ ତେଜି
ପ୍ରତି ସଡକରେ ବାଡି ଅଗଣାରେ ଆମ ହେପାଜତ ରଖିବ ହେଜି ।

ଫୋପାଡିଲେ ଢେଲା ଆମ ଉପରକୁ ସହସା ହାତରେ ପଡିବ କଡି
ଦଇବାତ ଗଲେ ମିଜାଜ ଚଢି
ଦେଉ କାମୁଡି
ଆଚରଣ ତୁମ ସଭ୍ୟ ଲାଗିଲେ ଆମେ ବି ମିଶିବୁ ହିଂସା ଛାଡି ।

ପ୍ରଖ୍ୟାତ ପ୍ରିୟ କଟକ ନଗର ବାଉନ ବଜାର ତେପନ ଗଳି
ଅଣ ଓସାରିଆ ସହର ତଳି
ଆସିଛୁ ଚଳି
ହଜାର ବରଷେ ବୁଲା କୁକୁରର ଅବଦାନ କିଏ ପାରିବ କଳି ?