ଧନ୍ୟ

ନତ ମସ୍ତକେ କହୁଛୁ ଧନ୍ୟ ଅକପଟ ତୁମ ଉଦାର ନୀତି
ଆଉ ନାହିଁ ଆମ ମନରେ ଭୀତି
ମାନବ ଜାତି !
ଆଜି ତୁମେ ଲାଗ ବଡ ଆପଣାର କୁକୁର ପିଢିର ପରମ ସାଥି ।

ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଅବା ବୁଲା କୁକୁରର କି ଥିଲା ସମାଜେ ବିଗତ କାଳେ?
ଘୁରି ବୁଲୁଥିଲୁ ଭୋକ ବିକଳେ
ଆଦର ଛଳେ
ସମୀପେ ଡକାଇ ଦେଇଛ ଗୋଇଠା, ଦୟା ପାଇ କେବେ ନଡୁଆ ଫାଳେ ।

ହେଲେ ବଦଳିଛି ଭାଗ୍ୟ ଆମର ନାହିଁ ହୀନିମାନୀ ପୁରୁଣା ଦିନ
ଗଳି ପିଛା ରହୁ ବହୁ ଡଜନ
ଆମ ଜୀବନ
ତୁମ ସହଯୋଗେ ବିତୁଛି ଆରାମେ, ଆମ ଅଧିକାର ତୁମ ସମାନ ।

ଗଳି ରାସ୍ତାର ଦୁଇଧାରେ ତୁମେ ଠୁଳାଅ ମଇଳା, ଆହାର ବାସି
ସତେ କି ଭୋଜନ ଦିଅ ପରଶି
ଖାଉ ଭରସି
ସାଦର ଉଦର ତେଜ ଦିଏ ଭରି ଭୁକି ଭୁକି ଆମେ ବିତରୁ ଖୁସି ।

ଛାଡ ଅଭିଯୋଗ, କୋଳାହଳ ଆମ ନଲାଗିବ ଆଉ ଶୃତିରେ କଟୁ
ସଭିଏଁ ଲଢେଇ ରମଣେ ପଟୁ
ସଡକେ ଖଟୁ
ସ୍ନେହ କାଙ୍ଗାଳ ପ୍ରଜାତି ଆମର ଲଘୁ-ପ୍ରଲୋଭନେ ପାଦକୁ ଚାଟୁ ।

କେବେ ନେଲେ କିଏ ସରାଗେ କୋଳେଇ ଗାଲେ ଲେପିଦେଉ ନାଳୁଆ ବୋକ
ନଥାଉ ପାଳିତ କୁକୁର ଭେକ
ଦରଦ ଦେଖ
ବଦଳରେ ଛାଡ ଅହେତୁକ ଭୟ ମାଡିଯିବ ନାହିଁ ରୋଗ ଅନେକ ।

ନିନ୍ଦୁକ କହେ ରାତି ଅନ୍ଧାରେ କାମୁଡି ଗୋଡାଉ ଦେଖିଲେ କାରେ
ନିଦ ଭାଜିଯାଏ ଆମ ଭୁକାରେ
ଭାବିଲ ଥରେ
ତୁମେ ନିରାପଦ ଆମ ପହରାରେ ପ୍ରବେଶ ନିଷେଧ ଅନଧିକାରେ ।

କାନୁନ୍ ବହିରେ, କୋଟ୍ କଚେରୀରେ ଆମ ଅଧିକାର ଲିଖିତ ଆଜି
ତୁମ ବଡପଣ ଗଲାଣି ଭାଜି
ଗରବ ତେଜି
ପ୍ରତି ସଡକରେ ବାଡି ଅଗଣାରେ ଆମ ହେପାଜତ ରଖିବ ହେଜି ।

ଫୋପାଡିଲେ ଢେଲା ଆମ ଉପରକୁ ସହସା ହାତରେ ପଡିବ କଡି
ଦଇବାତ ଗଲେ ମିଜାଜ ଚଢି
ଦେଉ କାମୁଡି
ଆଚରଣ ତୁମ ସଭ୍ୟ ଲାଗିଲେ ଆମେ ବି ମିଶିବୁ ହିଂସା ଛାଡି ।

ପ୍ରଖ୍ୟାତ ପ୍ରିୟ କଟକ ନଗର ବାଉନ ବଜାର ତେପନ ଗଳି
ଅଣ ଓସାରିଆ ସହର ତଳି
ଆସିଛୁ ଚଳି
ହଜାର ବରଷେ ବୁଲା କୁକୁରର ଅବଦାନ କିଏ ପାରିବ କଳି ?

---